Archivo de la categoría: blog

Puntadas dunha vida

Os espazos, de xeito inconsciente, inflúen en nós, de igual xeito que nós influímos neles. De aí, que na maioría das ocasións, os lugares que habitamos sexan un reflexo xa non só da nosa personalidade, senón tamén do momento emocional e vital no que nos atopamos.

Julia Ferradás vén de inaugurar a exposición Fachadas de Fío no micromuseo de xénero #casamorada. Trátase dun conxunto de casas bordadas a man sobre teas de distintas cores. Porén, non son unhas casas cales queira. Son espazos que habitou nalgún momento da súa vida, o que lle dá a mostra un carácter case de resumo existencial.

A artista comezou bordando catro casas coa intención de probar técnicas e proxectos novos. Viña de estar centrada principalmente na fotografía e na ilustración. O que non deixa de ser curioso é que tanto no plano da fotografía como nestes bordados se centre nas casas, pero nos fogares pasados. Nas fotografías retrata edificios en ruína mentres que estes cadriños recollen edificios habitados por ela nalgún momento. “O da fixación coas casas ven de lonxe… Marcoume moito de pequena un cambio de casa, simplemente deixabamos unha vella por unha nova no mesmo lugar. Pero deixaba tanto alí dentro naquela casiña… Logo os maiores sempre che contan vellas historias… e as vivendas sempre teñen moito peso, sobre todo no mundo labrego… Supoño que inconscientemente, eu bebín dese cariño pola figura da casa”, confesa Ferradás.

O proceso de creación de Julia Ferradás comeza co bosquexo das casas no reverso das teas de cores. Estas teas proceden dun mostrario de tecidos para bebés o que remarca aínda máis o carácter infantil destas creacións. Un carácter intencionado pois as imaxes lembran a esas casiñas sinxelas que debuxabamos de nenas: coas súas ventás, porta, cheminea, se cadra algún balcón… Debuxos doados pero que agochaban toda unha historia detrás deles, que vai alén da fachada exterior. Unha vez máis regresamos á infancia cun sorriso máis que con nostalxia.

Entre dúas e tres horas pasa Julia dando puntadas, ás veces de fío negro, outras de fío branco, coma quen constrúe o seu fogar paso a paso, cos tremores de pulso, cos puntos superpostos… Nun regreso á pureza e ás liñas lenes que saen dos dedos das crianzas.

Estas fachadas conforman unha especie de vila coa #casamorada. Edificios illados, casas que seguen un camiño. E cada unha agocha unha historia dentro que só coñece quen habita nela. Cantas veces nos preguntamos que acontecería tras as ventás que se acende de noite ou as primeiras en prenderse na madrugada? Cantas veces nos imaxinamos como sería a veciñanza de certos edificios? Fachadas de Fíos, igual que #casamorada, pídenos que vaiamos alén deses muros, que os atravesemos sen medo ao persoal.

De feito, Julia acompaña a exposición cun conto (que podedes ler en Aire centro de Arte) que comeza coa frase “Coida ben o que dis, que as paredes todo o escoitan”. E se falaran… cantas historias contarían! E aí está a esencia da exposición Fachadas de Fío, en deixar que as paredes conten as historias que pechan : “Non, non era unha casiña con encanto, pero a casa da avoa tiña todo o preciso para ser a casa dos seus soños”. Con esta cita deixamos a reflexión de como somos quen de poder construír, reconstruír, destruír o espazo que habitamos, alén das aparencias.

Julia recoñece que agora está nun momento centrado na docencia, mais hai cousas das que unha non pode desprenderse, polo que estamos convencidas de que nunca deixará de crear.

Fotos da exposición: Nacho Mascuñán

Por favor seguenos e comparte:

Un refuxio para a sororidade

Bibi Martín amosa en Íntima unha mostra moi persoal da súa obra de carácter interdisciplinar. O pasado venres 3 de marzo, inaugurouse en Aire centro de Arte a exposición desta artista, que consegue que os seus traballos dialoguen baixo a bandeira da sororidade.

Íntima explica a obra de Bibi coma un proceso en constante transformación, aberto e cambiante. Este concepto ilústrase perfectamente nunha das creacións clave da artista: Patrimonio. Esta obra configurouse coma o seu traballo de fin de grado. Componse de pezas de cerámica en forma de senos femininos. Cerámicas “relajadas y tensas, constreñidas y libres, sinceras y mentirosas, cerámicas. Calmadas y agresivas, compactas y líquidas, ásperas y mórbidas, dolidas y extasiadas de placer”, coma ela mesma as define.

Asemade, Patrimonio nace como un refuxio para a súa nai, figura fundamental en todas as obras, sendo a súa presenza unha constante no traballo do artista. Do mesmo xeito, esta obra reflexa outro dos conceptos fundamentais para Bibi, que non é outro que o proceso de traballo. Patrimonio foi evolucionando ao longo do tempo, sempre en función dos espazos, de modo que en cada exposición varía e se enriquece.

Bibi Martín elixe o corpo feminino como peza vehicular do seu traballo, posto que para ela este é unha barreira entre todo o que acontece no noso interior e o que sucede ao noso redor. A elección do corpo feminino non é casual, senón que deriva doutro concepto de vital importancia: a sororidade, ese apoio mutuo entre mulleres case a modo de irmandade en defensa en contraposición ao patriarcado.

A importancia da exploración do corpo feminino na súa arte tamén se reflicte na súa obra realizada con canicas que nos remite ao interno, o visceral, a dor menstrual. Así pois, todo xira en torno á intimidade, ao persoal, polo que non é estraño que unha das obras que nos mostra teña coma base un colchón, lugar de amparo e abrigo, o noso refuxio máis íntimo. É por iso que esta obra acolle as imaxes máis íntimas da artista.

Toda esta idea que transmite coa súa arte, entronca perfectamente con Matriz, temática sobre a que pivota o fanzine deste trimestre. A propia Bibi definiu Aire coma unha matriz, un lugar de refuxio no que a sororidade se fai patente a través do seu equipo. Equipo en grande medida conformado por mulleres que se serven de apoio as unhas ás outras.

O mellor maneira de explicar Íntima é a través das propias palabras que a artista deixou en Matriz para definila:

Colmaré de pensamiento estas paredes,

que se vuelven inmensas, hinchadas y redondas.

Que sudan. Sudan y gritan.

Espacios reducidos, vivos,

que palpitan y vibran.

Espacios que no existen.

A exposición estará dispoñible en Aire centro de Arte ata o 17 de abril.

TEXTO: Eia Crego e Guadalupe Lorenzo
FOTOGRAFÍAS: Nacho Mascuñán

Por favor seguenos e comparte:

Briconsello legal (XX): a hipoteca dos dereitos do autor

Esta semana, a nosa colaboradora, Visi López del Riego, avogada especializada en temas de cultura, dedica un  Briconsello legal xeral a quen estea pensando en hipotecar a súa creación. Porque…

PÓDENSE HIPOTECAR OS DEREITOS DE AUTOR? SI E NON…

Convídovos a seguir estes tres pasos sinxelos para romper a ambigüidade creada.

1.- SI poden ser obxecto de hipoteca os DEREITOS DE EXPLOTACIÓN sobre as obras artísticas, o que inclúe a súa reprodución, distribución, comunicación e transformación.

2.-NON poden hipotecarse:

-as obras artísticas (en si mesmas).

-os dereitos morais sobre obras artísticas: divulgación, paternidade, integridade, modificación, retirada e acceso.

-os dereitos de remuneración sobre obras artísticas.

3.-A hipoteca constituirase en ESCRITURA PÚBLICA (ante notario) e deberase inscribir oblrgatoriamente no Rexistro de Bens Mobles e voluntariamente no Rexistro de Propiedade Intelectual.

LEMBRADE que a hipoteca é un dos documentos legais que máis dores de cabeza dá nestes tempos, así que, se ben pode ofrecerse como unha solución xurídica adecuada a determinados problemas xurídicos, hai que extremar os coidados á hora da súa constitución.

Para calquera dúbida ou curiosidade acudide a

Visi López del Riego

Aire centro de Arte

Caldeirería 50, 2º

981 589 059

TEXTO: Visi López del Riego

Por favor seguenos e comparte:

Briconsello legal (XIX): o uso do símbolo do copyright

Esta semana, a nosa colaboradora, Visi López del Riego, avogada especializada en temas de cultura, dedica un  Briconsello legal xeral adicado ás persoas que inclúen os  símbolos de reserva de dereitos nas súas referencias a obras ou producións protexidas.

É habitual observar ao pé dunha obra artística un símbolo que, inmediatamente, nos leva á noción de que está protexida polos dereitos de autor: o recoñecido E NON SEMPRE BEN UTILIZADO indicador do copyright ©.

Este símbolo, herdado directamente da normativa de EEUU, data de comezos do século pasado. En orixe, creouse como un requisito obrigatorio para conseguir a protección completa dos dereitos de autor para obras e producións.

Pero… ¿Coñecemos realmente o seu significado, alcance, obrigatoriedade e a utilidade na nosa lexislación española actual? ¿Usámolo correctamente?

Hai que considerar tres cuestións doadas á hora de incluír este símbolo de reserva de dereitos de propiedade intelectual:

1.- Só as persoas titulares ou cesionarias en exclusiva dos dereitos de explotación sobre unha obra ou produción están lexitimadas para dispor do mesmo.

2.- De xeito contrario ás crenzas populares e virtuais, o símbolo © débese antepoñer ao nome dos reseñados no punto anterior e completarase co lugar e ano de divulgación da obra.

3.- Lembrade que a autoría dunha obra está protexida desde o momento do seu nacemento, polo que a inclusión tan frecuente do © estaría orientada principalmente a servir como proba para impedir vulneracións ou prexuízos de terceiras persoas baseadas en supostos descoñecementos sobre quen ostenta a titularidade da obra ou produción artística e, en segundo lugar, a obter protección de autoría en países que continúan mantendo este formalismo como obrigatorio.

FINALMENTE E A MODO DE PEQUENA REFLEXIÓN: O USO DO SÍMBOLO NON ACREDITA POR SI MESMO A VERACIDADE DOS DEREITOS DE AUTOR ATRIBUÍDOS, ASÍ QUE NUNCA SOBRA VERIFICAR, DENTRO DAS NOSAS POSIBILIDADES, A TITULARIDADE REAL DA OBRA.

Con simbolismos difíciles LEMBRA, vén a Aire e consulta as túas dúbidas con:

Visi López del Riego

Aire centro de Arte

Caldeirería 50, 2º

981 589 059

TEXTO: Visi López del Riego

Por favor seguenos e comparte:

Briconsello legal (VIII): internet e o respecto aos dereitos morais dx autor/a

Volven os briconsellos que nos acompañan periodicamente para non esquecernos das pequenas e grandes legalidades no mundo da cultura.

Esta semana, a nosa colaboradora, Visi López del Riego, avogada especializada en temas de cultura, dedica un  Briconsello legal xeral para internautas, que somos TODXS, e particular para os momentos en que difundimos, compartimos e divulgamos obras artísticas (textos, pinturas, fotografía…).

Aquí tedes cinco puntos sinxelos e tallantes:

1.- DEREITO DE DIVULGACIÓN: para difundir unha obra, que nunca fora divulgada por ningún medio, precísase do consentimento expreso do seu autor/a.

2.- DEREITO DE PATERNIDADE: débese incluír, sempre que sexa posible, o nome da persoa que ostente a autoría dunha obra, quen será, ademais, a única persoa autorizada para escoller se a difunde co seu nome, de xeito anónimo ou baixo seudónimo.

3.- DEREITO DE INTEGRIDADE: non se debe modificar unha obra orixinal sen o consentimento dx titular da obra.

4.- DEREITO DE ARREPENTIMENTO: unicamente x creador/a orixinal da obra pode retirala do comercio cando estea sendo explotada en liña.

5.- DEREITO DE MODIFICACIÓN: de xeito exclusivo, quen teña a autoría da obra poderá modificala libremente.

Así, se es autor/a e te atopas coas túas obras pola rede sen a súa correspondente autoría, LEMBRA, que hai un xeito de solución. Vén a Aire e consulta as túas dúbidas con:

Visi López del Riego

Aire centro de Arte

Caldeirería 50, 2º

981 589 059

TEXTO: Visi López del Riego

Por favor seguenos e comparte: